Banknot 50 marek 1919 Banku dla Polski Zachodniej - RZADKIE
Naturalny egzemplarz, o bardzo dobrej prezencji, kolorystyka wysycona, widoczne wszystkie elementy druku. Obecne na banknocie zagięcia i złamania papieru, są na tyle lekkie, że na linii ich przebiegu, nie ma przetarć i ubytków w druku ryskunku głównego.
Egzemplarz o znanej i cenionej proweniencji, pochodzący z kolekcji Lucow, do banknotu dołączony certyfikat.
Ładny egzemplarz, potwierdzony odpowiednią do stanu zachowania notą gradingową PMG (jest to pierwsze notowanie tego banknotu na akcjach krajowych, w gradingu PMG).
Literatura: Podczaski P-002.4.a, Jabłoński 3299 z podaniem stopnia rzadkości (R8), Lucow 535 z podaniem stopnia rzadkości (R7).
Zaraz po wybuchu powstania wielkopolskiego 27 grudnia 1918 roku, władze powstańcze z Naczelną Rada Ludową jako organem zarządzającym, w związku z dużymi różnicami gospodarczymi panującymi ówcześnie, pomiędzy okręgiem wielkopolskim, a terenami byłego zaboru rosyjskiego i Galicji, postanowiły do końca roku 1919 zachować granicę celną, celem ekonomicznej ochrony własnych obywateli, a na wyswobodzonych od okupanta terenach, wprowadzić własną lokalną walutę – markę, dziś zwaną marką poznańską. Decyzja o wprowadzeniu własnej, lokalnej waluty jako ważnego środka płatniczego, pociągnęła za sobą powołanie Banku Dla Polskich Zachodniej, jako instytucji odpowiedzialnej za emisję pieniądza.
Powołany naprędce Bank Dla Polski Zachodniej nawet nie rozpoczął swojej działalności, choć przygotowania do emisji własnej waluty ruszyły pełną parą, posiadał strukturę administracyjną, a w planie emisyjnym Banku Dla Polski Zachodniej postanowiono wydrukować banknoty o nominałach : 1, 2, 5, 10, 20, 50 i 100 (500?) marek. Od strony projektowej prace powierzono znanemu poznańskiemu plastykowi Antoniemu Wiktorowi Gosienieckiemu, a sam druk banknotów zlecono drukarni św. Wojciecha w Poznaniu. Z przekazów historycznych wiemy, że prace były mocno zaawansowane, wydrukowano pewną partię gotowych banknotów, lecz w związku z wycofaniem się władz lokalnych od całego projektu, banknoty te praktycznie w całości zniszczono. Wiemy też, że istniały próbne wydruki pełnych kompletów nominałowych od 1-100 (500?) marek, jednakże do dnia dzisiejszego, w burzliwych dziejach naszego kraju nie zachowały się nawet ich wizerunki. Wyjątkiem jest nominał 50 marek, taki jak ten z aukcji, który zachował się w niewielkiej ilości.
Wszystkie rzadko występujące na rynku kolekcjonerskim egzemplarze banknotów o nominale 50 marek 1919 Banku dla Polski Zachodniej, pochodzą z zachowanych arkuszy drukarskich, gdzie banknoty te nie posiadają nadruku serii i numeracji, a przy założeniu, że nadruk ten był planowany - banknoty te są drukami nieukończonymi w 100%.
