drzeworyt barwny, papier, 40x26 cm, sygnatura artysty, na odwrocie pieczęć wydawnicza oraz oznaczenia rzemieślników: rzeźbił Hotta, drukował Ogawa
Drzeworyt przedstawia gałąź kamelii wyginającą się esowato od dolnej krawędzi ku górze. W dolnej części kompozycji dominują dwa kwitnące, bladoróżowe kwiaty. Na gałęzi siedzi z otwartym dziobem mały słowik japoński (uguisu), uwieczniony w trakcie śpiewu. Jego upierzenie ma wyrazisty, oliwkowozielony kolor, który mocno kontrastuje z pastelowym różem kwiatów. Po prawej stronie umieszczono wiersz zaczerpnięty z antologii Wakan Rōeishū, który w swobodnym tłumaczeniu brzmi:
Przywiedziony śpiewem słowika,
schroniłem się pod kwitnące drzewo.
Oczarowany barwą traw,
spocząłem nad brzegiem wody.
Ten klasyczny projekt został odtworzony przez znanego tokijskiego wydawcę Oedo Mokuhansha w okresie ponownego wzrostu zainteresowania ukiyo-e (II poł. XX w.). Podobnie jak wiele innych tradycyjnych przedsiębiorstw, rzemiosło drzeworytu było przekazywane z pokolenia na pokolenie, a firma Oedo Mokuhansha została założona przez potomków wydawcy z okresu Edo. Są to piękne grafiki o najwyższych standardach jakości i doskonały wybór dla osób poszukujących wysokiej jakości wznowień starych drzeworytów.
Hiroshige Andō, zwany także Hiroshige Utagawa, to jeden z najbardziej znanych japońskich malarzy i grafików. Jego ojciec, Andō Genuemon, był samurajem niskiej rangi i oficerem brygady strażackiej. Od szesnastego roku życia Hiroshige kształcił się w pracowni Utagawy Toyohiry, pod którego pod opieką rozwijać umiejętności i talent. Młody Hiroshige nasiąkał artystyczną atmosferą, jednocześnie pomagając w codziennym życiu brygady ojca. Dopiero w wieku 27 lat postanowił w zupełności pójść drogą twórczości artystycznej. Po śmierci nauczyciela w 1822 r. zaproponowano mu objęcie pracowni po mistrzu, jednak Hiroshige zrezygnował z oferty i postawił na samodzielność. Dorobek artystyczny Hiroshige do dziś nie został w pełni skatalogowany, ale szacuje się, że powstało około 5000 dzieł, przede wszystkim w technice barwnego drzeworytu. Swoją karierę zaczynał od portretów pięknych kobiet (bijin-ga) i wizerunków aktorów kabuki (yakusha-e), ale po śmierci swojego nauczyciela skoncentrował się przede wszystkim na rodzimym pejzażu. Hiroshige pochodził z rodziny samurajskiej, jednakże identyfikował się z mieszczańską kulturą Edo. Zasłynął przede wszystkim jako twórca serii krajobrazowych takich jak: Pięćdziesiąt trzy stacje na gościńcu Tōkaidō (Tōkaidō gojūsan tsugi no uchi), Sto widoków słynnych miejsc w Edo (Meisho Edo hyakkei) i Sześćdziesiąt dziewięć stacji na drodze Kisokaidō (Kisokaidō rokujūkyū tsugi no uchi). W mistrzowski sposób ukazywał pejzaż w różnych porach roku i dnia, interesowały go zjawiska pogodowe. Eksperymentował z efektami i kompozycją, stosował niekonwencjonalne skróty. Wyjątkowym elementem w jego pracach jest przedstawianie zjawisk atmosferycznych takich jak opady śniegu czy deszczu oraz wichury i burze. Z drugiej strony interesowało go zjawisko cienia i jego działanie zarówno w krajobrazie, jak i domowym wnętrzu.
