Zbigniew Makowski, AND THE WAVES FLOWED ABOVE HIM..., 1981

29,5 x 24,0cm - collage, tusz pióro, pędzel, gwasz, papier

AND THE WAVES FLOWED ABOVE HIM, AND HE DIED (W. B. YEATS), 1981

29,5 x 24 cm (w świetle passe-partout)

sygn. oł. u dołu: And the waves flowed above him, and he died. W. B. Yeats. Z. M. 1981.

 

Pochodzenie:

- Kolekcja historyk sztuki Teresy Sowińskiej,  autorki wielu publikacji i wystaw, zawodowo związanej z warszawską „Zachętą“.

 

Tytułowy cytat został zaczerpnięty z wiersza Williama Butlera Yeatsa Śmierć Cuchulaina. Odnosi się do losów mitycznego bohatera irlandzkiego Cuchulaina, który zginął na brzegu morza, zatopiony przez fale – został ukarany w ten sposób za przypadkową śmierć, którą zadał swemu synowi. W. B. Yeats był jednym z protagonistów literackiego Odrodzenia Irlandzkiego w latach 80. i 90. XIX w., podejmując wątki z literatury celtyckiej i ludowej tradycji irlandzkiej.

 

♣ do wylicytowanej ceny oprócz innych kosztów zostanie doliczona opłata wynikająca z prawa twórcy i jego spadkobierców do otrzymania wynagrodzenia zgodnie z Ustawą z dnia 4 lutego 1994 roku - o prawie autorskim i prawach pokrewnych (droit de suite).

Zbigniew Makowski  (Warszawa 31 I 1930 - Warszawa 19 VIII 2019) studiował w ASP w Warszawie w latach 1950-1956, dyplom uzyskał w pracowni Kazimierza Tomorowicza. Początkowo skłaniał się ku surrealizmowi - podczas pobytu w Paryżu w 1962 zetknął się z André Bretonem i międzynarodowym ruchem Phases. Jednak decydujący wpływ na wyraz jego sztuki wywarły pozamalarskie zainteresowania, jakim się oddaje. Jest literatem, poetą, erudytą, zwłaszcza zaś znawcą szerokiego spektrum filozofii i wiedzy tajemnej wielu kultur. Znawstwo to wykorzystuje w swoich pracach malarskich, rysunkowych, a także w unikatowych książkach, które własnoręcznie wykonuje na specjalnie preparowanych papierach. W swych pracach nawarstwia symbole, cytaty i znaczenia w nieczytelny, zdawałoby się, chaos. Wypada jednak wierzyć krytykom, którzy twierdzą, iż prace Makowskiego otwierają przed cierpliwym i intelektualnie przygotowanym „czytelnikiem“ świat swoistej narracji. Sam artysta zaś zwraca uwagę na „permutacyjną“ strukturę swych prac, w których rozmaite cytaty i odniesienia kulturowe przeplatają się z jego prywatną ikonografią. Tak czy inaczej, z pewnością w pracach Makowskiego da się wyróżnić pewien „alfabet“ wizualno-symboliczny, którego elementy pojawiają się w nich stale w różnych konfiguracjach. Należą doń np. takie wizerunki, jak klucz, drabina, studnia, mandala, kielich itp. Otaczają je napisy, często łacińskie, a także pojedyncze cyfry, litery, ornamenty. Określił je ktoś jako rebusy o wielkiej urodzie, które można odczytywać, można też kontemplować. Od roku 1982 artysta przestał wystawiać, ale nie tworzyć. Powstają wówczas prace będące rodzajem nowoczesnego notatnika, rozpoczętego jeszcze w latach 60., do którego artysta powraca z nowymi przemyśleniami. Artysta jest laureatem wielu nagród, m.in. Nagrody Krytyki Artystycznej im. Norwida (1973) i Nagrody im. Jana Cybisa (1992). Jego wielka kompozycja "Mirabilitas secundum diversos modos exire potest a rebus" (1973-1980) zdobi genewską siedzibę ONZ jako dar rządu polskiego.